Intussen in de VS – Boris Berian

berianruning

Twee jaar geleden stond Boris Berian hamburgers te bakken bij McDonald’s, voor 8 dollar per uur. De Amerikaan had de universiteit verlaten toen hij uit het atletiekteam was gezet omdat hij niet genoeg deed aan zijn studie. Ik heb het nooit serieus genomen, zei hij, studeren is niks voor mij. Hij had geen huis meer, sliep bij vrienden op de bank.

Op 19 maart van dit jaar veranderde alles. In een klap was de 23-jarige Amerikaan 40.000 dollar rijker. Berian was wereldkampioen geworden op de 800 meter indoor. Het was gemakkelijk. Meteen de leiding nemen en dan doorgaan.

Zo ongeveer had hij naar alles gekeken, ook toen hij weg was bij de universiteit en in zijn eentje trainde. ,,Ik bleef positief en bleef hopen dat ik deze droom ook zelf kon waarmaken.’’ Begin juli kan Berian zich tijdens de Amerikaanse trials plaatsen voor de Olympische Spelen.

De hardloper liet een jaar geleden in New York al zien hoe goed hij was, toen hij de 800 meter liep in 1:43.81. Dat was nauwelijks langzamer dan de nummer 8 in de finale van de Spelen in Londen in 2012. De Brit Andrew Ossagie finishte toen in 1:43.77.

Berian liep rechtstreeks de schijnwerpers in van het grote Nike. Een maand later liep hij op gesponsorde schoenen die goud waard waren in Monaco een tijd van 1:43.34. Inmiddels was hij liefdevol opgenomen door de Big Bear Track Club in Californië. Berian, zoon van een Afro-Amerikaanse moeder en een Duitse vader, had weer teamgenoten en een trainer die in hem geloofde.

Het contract met Nike liep op 31 december af. De Amerikaan kreeg een aanbod van New Balance, de sponsor van zijn team, maar een persoonlijk contract is nog niet afgesloten.

En nu heeft Nike een rechtszaak tegen hem aangespannen. Omdat in de sponsorovereenkomst zou staan dat Berian een passend nieuw aanbod van het bedrijf moest accepteren.

Het is logisch dat Nike zich zorgen maakt. Met een omzet van 30 miljard dollar per jaar en een winst van ruim 3 miljard, kun je geen enkel risico lopen. Dan is het je ergste nachtmerrie dat er straks in Rio in de finale van de 800 meter een voormalige hamburgerbakker loopt die de Amerikaanse droom helemaal heeft waargemaakt en die niet van jou is, maar van je concurrent. In de aanklacht zegt Nike dat het ‘onherstelbare schade’ oploopt als Berian kleding draagt van een ander merk.

Onherstelbare schade.

Dat moet je nooit willen, dat moet niemand willen, dat moet Boris Berian ook niet willen. Berian moet alleen nog maar bij Nike willen horen, een sponsor die weet dat alles altijd alleen maar om de winst draait.

Deze column verscheen in het Noordhollands Dagblad, Haarlems Dagblad, Leidsch Dagblad en in de Gooi- en Eemlander.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *