Iedereen trekt aan me

Lieve Mona Lisa,

Hoe bewaar ik de rust in mezelf als iedereen aan me trekt? De kat, mijn man en mijn kind!

Beste rust in jezelf,

Een tijdje geleden vertelde iemand dat alles haar te veel werd. Iedereen verwachtte van alles van haar en ze had besloten om nu eens aan zichzelf te gaan denken. Dat viel niet mee.

Het lijkt mij inderdaad nogal een ding. In dit geval moeten er immers twee grote dingen veranderen:

  • de mevrouw moet niet meer voor iedereen zorgen, terwijl ze dat haar hele leven al doet
  • haar omgeving moet er aan wennen dat zij ineens kan niet meer altijd voor iedereen klaar staat.

Ooit las ik dat vrouwen misschien over het algemeen minder ambitieus zijn dan mannen als het gaat om hun carriere, maar dat ze super ambitieus zijn als het gaat om andere dingen. Het huishouden, hun relatie, hun kinderen, hun huisdieren, hun vriendinnen. Ze stoppen er zo verschrikkelijk veel energie in dat ze zichzelf dreigen te vergeten.

De meeste mannen kiezen gemakkelijker voor momenten voor zichzelf dan vrouwen. Ze gaan in het weekeinde fietsen met een groepje vrienden en als ze terugkomen dan is het niet zo dat de vrouw des huizes zegt: en nu ga ik iets gezelligs voor mezelf doen. Nee, dan heeft ze een gezinsuitje gepland, of ze doet iets met haar kinderen, of ze gaat lekker koken – dat past in haar ambitie om een leuk gezin te zijn.

Daar is natuurlijk helemaal niets mis mee. Totdat je iemand bent geworden die het zwaar vindt om ‘alle ballen in de lucht te houden’. De vraag is: is het nodig om alle ballen in de lucht te houden? Waarom? Voor wie? Waarvoor? Waartoe?

Misschien herken je je hier in. Misschien ook niet. Het is in elk geval hartstikke goed om op tijd aan de bel te trekken als iedereen aan je trekt en als het moeilijk is om de rust in jezelf te bewaren.

Mijn advies is eenvoudig, en moeilijk tegelijk.

Jij bent de enige die het kan veranderen. Door grenzen te stellen tegenover je omgeving. Hoe kunnen anderen weten dat je alles best veel vindt, als je dat niet vertelt? En door grenzen te stellen aan jezelf. Door niet meer vanzelfsprekend alles of bijna alles te doen.

Het klinkt gemakkelijker dan het is, want het is helemaal niet makkelijk om de dingen anders te gaan doen. Voor niemand niet.

Ook de rust in jezelf kun jij alleen vinden. Jij moet de voorwaarden scheppen. Het betekent niet dat je je hele leven overhoop moet gooien, met kleine stapjes kom je ook al ver. Een avond of een middag voor jezelf. Een uur sporten in de week. Breien of haken of aan een auto sleutelen. Een half uur per dag lezen op je bed, in je dagboek schrijven of naar heavy metal muziek luisteren. Veel dingen waar jij blij van wordt kun je trouwens ook heel goed doen met je man of je kind of je kat in de buurt.

En dan nog dit: voel je niet schuldig. Je kunt alleen goed voor anderen zorgen als je eerst goed voor jezelf zorgt. En dit: er zijn drukke perioden in je leven. De tijd met kleine kinderen is voor moeders het allerdrukst. Het is een fase, die voorbij gaat. Echt waar.

Ik wens je veel geluk met je man en je kind en je kat. En veel rust in jezelf.

Met de meeste hoogachting,

Mona Lisa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *