Love the sky you are under

Schermafbeelding 2015-10-09 om 14.33.54

Binnen was ik nog nauwelijks geweest, maar dat deed er niet toe. In de prachtige tuin voelde alles goed – alles – en ik wist: hier moesten we gaan wonen. Als ik er nog wel eens langs fiets, dan weet en voel ik het nog.

Daarvoor woonden we in een 17de-eeuws Rijksmonument in het mooiste deel van het centrum van de stad. En daarvoor tien minuten lopen van Central Park.

Nu woon ik in een klein rijtjeshuis, als in: een huis in een eindeloos lange rij. In een anonieme nieuwbouwwijk met 183 verkeersdrempels. Met huizen voor en achter en buren die hard praten en poezen hebben waar ik bang voor ben. Er is muziek, er vallen fietsen, er is een buurjongetje dat honderd zinnen in een minuut zegt, de hele dag door, er is een achterbuurvrouw met de meest snerpende stem die ik ooit heb gehoord.

In de zomer wonen we thuis op de camping.

In alle huizen ben ik gelukkig geweest en ook wel eens ongelukkig. Geluk zit niet in een huis maar in je hart – je neemt jezelf overal mee naar toe en je zit toch altijd weer met je eigen zelf op de bank. Al is een mooi huis wel prettiger.

Totdat je hebt geleerd om te houden van de lucht die boven je is.

Schermafbeelding 2015-10-09 om 14.33.54

Mumford and Sons – Hopeless Wanderer

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *