Staand vouwen

IMG_0838

Omdat ik een trend altijd pas ontdek als iedereen er al klaar mee is, heb ik dit weekeinde ongeveer als laatste ter wereld de eerste stap gezet op weg naar een Opgeruimd Huis en een Opgeruimd Leven.

Marie Kondo, de Japanse opruimgoeroe, haalde me over de streep toen ik in de boekhandel een stukje las in haar boek ‘Opgeruimd!’ over losse snoertjes. Ik zag een la voor me met heel veel losse snoertjes. Mijn la. Geen idee waar al die snoertjes van zijn.

IMG_0887

Gisterochtend was het dan daadwerkelijk zomaar ineens Marie Kondodag. Keurig volgens haar regels begon ik met het opruimen van mijn kleding. Alles naar beneden, alles. Gemiddeld heeft een persoon volgens Kondo 160 stuks bovenkleding, truitjes, shirts en dergelijke. Dan weet je het wel.

IMG_0836

Ik liet alle kledingstukken door mijn handen gaan, precies zoals Marie had gezegd. En dan moest je steeds vragen: word ik hier blij van. Dat hoefde ik gelukkig niet te doen, ik wist het ook zonder die vraag wel. Heel veel kon weg. Soms kostte het moeite om iets weg te gooien. Dat leuke jurkje dat ooit zo gaaf was, die prachtige jurk die ik maar een keer had gedragen omdat de rits bijna niet dicht ging, wat niet aan de rits lag, het shirt met die mooie herinnering. Dan moest ik van Marie Kondo denken aan het nut dat die kledingstukken had gehad – ‘Door hun bijdrage te erkennen en ze met dankbaarheid los te laten zul je werkelijk in staat zijn om de dingen die je bezit, en daarmee je leven, op orde te krijgen.’   Waanzin en veel te zweverig natuurlijk, maar ik dacht het stiekem toch. Binnen een mum van tijd waren er 3,5 vuilniszakken gevuld.

En toen ging ik heel opgeruimd staand vouwen, zodat nu mijn broeken en shirts zo in een la liggen, ik bedoel staan, dat ik het juiste kledingstuk er zo uit kan vissen, zonder dat de hele stapel omvalt en het opnieuw een heel erg zootje wordt in mijn kledingkast.

IMG_0886

Ik ging nog steeds heel opgeruimd ook strak vouwen, zodat je veel minder ruimte nodig hebt. Nu heb ik dus staand gevouwen T-shirts en strak gevouwen jurken. En twee lege planken in mijn kast. En een lege lade. En vanochtend heb ik twee zakken met schoenen weggegooid. Ik werd er heel blij van.

IMG_0838

Of ik ooit orde en rust in mijn leven krijg, of wil krijgen, zoals Marie Kondo belooft, dat weet ik niet. Maar er is Orde en Rust in mijn kledingkast. Minutenlang kan ik er naar kijken. Met een heel gelukkig zen-gevoel.

In het hanggedeelte van mijn kast hangen alleen nog twee colbertjes, twee zwarte, van hetzelfde merk. Ik val op zwarte colbertjes denk ik, en op dat merk, ook al draag ik ze nooit. Maar ik heb ze wel gehouden. Om te voorkomen dat ik er binnenkort nog eentje koop.

Ook dat is orde en rust.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *